Vergi Davalarında İstinaf ve Temyiz: 2026 Süre ve Parasal Sınırlar

Vergi davalarında istinaf, vergi mahkemesi kararının tebliğinden itibaren 30 gün içinde Bölge İdare Mahkemesine (BİM) yapılır; konusu belirli bir tutarı geçmeyen davalarda vergi mahkemesi kararı doğrudan kesinleşir ve istinaf yolu kapalıdır. BİM kararına karşı da yine 30 gün içinde Danıştay’a temyize gidilebilir; ancak temyiz yolu parasal sınıra ve kararın niteliğine bağlıdır. Bu sistem, 31/7/2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 7589 sayılı Kanun ile önemli ölçüde yenilenmiştir. Aşağıda vergi davalarında istinaf ve temyiz kanun yolları, 2026 yılı itibarıyla güncel süre ve parasal sınırlarıyla açıklanmaktadır.

Vergi Davalarında İstinaf ve Temyiz Sistemi Nasıl İşler?

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’na (İYUK) göre vergi uyuşmazlıkları üç dereceli bir yapıda çözümlenir: ilk derecede vergi mahkemesi, ikinci derecede istinaf mercii olarak Bölge İdare Mahkemesi ve son olarak temyiz mercii olarak Danıştay. Vergi mahkemesinde dava açma süresi İYUK m.7 uyarınca 30 gündür (idari davalarda bu süre 60 gündür; vergi davalarında 30 gündür). Vergi davalarında istinaf ve temyiz aşamalarının her ikisi de hem süre hem de parasal sınır bakımından ayrı kurallara tabidir. Bu kurallar önce 28/7/2024 tarihli 7524 sayılı Kanunla, ardından 31/7/2026 tarihli ve aynı gün yürürlüğe giren 7589 sayılı Yargının Etkin ve Verimli İşlemesine Yönelik Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla önemli ölçüde değiştirilmiştir.

Vergi Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Süresi ve Kesinlik Sınırı Nedir?

İYUK m.45/1 uyarınca, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, kararın tebliğinden itibaren 30 gün içinde, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki Bölge İdare Mahkemesine istinaf yoluna başvurulabilir. Aynı fıkranın 7524 sayılı Kanunla değişen ikinci cümlesine göre, konusu belirli bir tutarı geçmeyen vergi davaları hakkında verilen kararlar kesindir ve istinafa başvurulamaz. Bu sınır kanun metninde 28/7/2024 itibarıyla 31.000 TL olarak yazılıdır; ancak bu rakam sabit değildir. İYUK Ek Madde 1 (7524 sayılı Kanunla değişik), kanundaki tüm parasal sınırların her takvim yılı başında, bir önceki yıla ait yeniden değerleme oranında artırılmasını öngörür. 2025 yılı yeniden değerleme oranının %25,49 olarak belirlenmesiyle (585 Sıra No.lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği, 27/11/2025 tarihli Resmî Gazete) istinaf kesinlik sınırı 2026 yılı için 55.000 TL olarak uygulanmaktadır. Yani konusu 55.000 TL’yi geçmeyen vergi davalarında istinaf yolu kapalıdır; vergi mahkemesi kararı kesindir.

Bölge İdare Mahkemesi İstinaf Başvurusunu Nasıl Karara Bağlar? (7589 ile Yenilikler)

7589 sayılı Kanun, İYUK m.45’in üçüncü ve beşinci fıkralarını yeniden düzenlemiştir. Yeni m.45/3’e göre Bölge İdare Mahkemesi, ilk derece mahkemesinin kararını aşağıdaki hâllerde istinaf başvurusunun reddine karar vererek sonuçlandırır:

• a) Kararı hukuka uygun bulursa,
• b) Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi yanlış veya eksik bulursa, gerekçeyi değiştirerek,
• c) Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkünse gerekli düzeltmeyi yaparak.

Böylece Bölge İdare Mahkemesinin “istinaf başvurusunun reddi” kararı, temyizdeki onama mantığına yaklaştırılmış; gerekçe değiştirme ve maddi hata düzeltme de bu kapsama alınmıştır.

Yeni m.45/5 ise Bölge İdare Mahkemesinin ilk derece kararını kaldırıp dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderebileceği hâlleri sınırlı sayıda saymıştır:

• a) İlk inceleme üzerine veya usule ilişkin verilen nihai kararlara karşı istinaf başvurusunun haklı bulunması,
• b) Davaya görevsiz veya yetkisiz mahkeme yahut reddedilmiş/yasaklanmış hâkim tarafından bakılmış olması,
• c) Dilekçenin reddi gerekirken bu karar verilmeksizin işin esasına girilmesi,
• d) Dosyanın eksik veya yanlış hasımla tekemmül ettirilerek karar verilmesi,
• e) Talep hakkında karar verilmemesi veya eksik hüküm kurulması,
• f) Gereken keşif veya bilirkişi incelemesinin yaptırılmadan karar verilmesi,
• g) Gereken duruşmanın yapılmadan karar verilmesi.

Bu hâllerde Bölge İdare Mahkemesi, kararı kaldırıp dosyayı geri gönderir; ancak (f) ve (g)’deki eksikliği kendisi de giderebilir. Kanun açıkça, bu hâller dışında kaldırma ve geri gönderme kararı verilemeyeceğini belirtir. Kural olarak Bölge İdare Mahkemesi, ilk derece kararını hukuka uygun bulmazsa istinaf başvurusunu kabul eder, kararı kaldırır ve işin esası hakkında kendisi yeniden karar verir (m.45/4); dosyayı geri göndermek istisnadır.

BİM’in Kesin Kararları ve 2025 Tarihli AYM İptali

İYUK m.45/6, BİM’in 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğunu öngörür. Anayasa Mahkemesi, 27/3/2025 tarihli ve E.2024/189, K.2025/83 sayılı kararıyla bu kuralı “istinaf başvurusunun kısmen veya tümden kabulü hali” yönünden -yani BİM’in ilk derece kararını kaldırıp esas hakkında ilk kez kendisinin karar verdiği hallerde- iptal etmiştir (iptal kararı 26/6/2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanmıştır). Gerekçede, BİM’in ilk kez esas hakkında verdiği ve taraf aleyhine sonuç doğurabilen kararların hiçbir kanun yolu denetimine tabi olmamasının, hükmün denetlenmesini isteme hakkına ölçüsüz bir sınırlama getirdiği belirtilmiştir. Bu karar, daha önceki bir AYM kararının (20/7/2022 tarihli, E.2022/48, K.2022/93; m.45/2 ile m.48/7’deki “…ve 6 ncı…” ibaresinin, istinafın süre aşımından BİM’ce ilk kez ve kesin reddi hâli yönünden iptali) çizgisini sürdürmektedir. 7589 sayılı Kanunla getirilen yeni temyiz kuralı (m.46/2), bu içtihadın işaret ettiği denetim boşluğunu büyük ölçüde kapatmaya yöneliktir.

Vergi Davalarında Temyiz: Danıştay’a Hangi Kararlar Taşınabilir?

İYUK m.46 uyarınca, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile BİM’in kanunda sayılan davalar hakkında verdiği kararlar, kararın tebliğinden itibaren 30 gün içinde Danıştay’a temyiz edilebilir. Vergi davaları bakımından esas kural m.46/1-(b)’dedir: bu bent, Anayasa Mahkemesi’nin 26/7/2023 tarihli ve E.2023/36, K.2023/142 sayılı kararıyla (eski “yüz bin Türk lirası” ibaresi belirsizlik gerekçesiyle) iptal edilmiş, yerine 7524 sayılı Kanunla yeni bir düzenleme getirilmiştir. Güncel metne göre konusu 920.000 TL’yi (2024 taban tutarı) aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar temyize açıktır. Bu tutar da Ek Madde 1 kapsamında yeniden değerlemeyle güncellenmekte olup 2026 yılı için 1.660.000 TL olarak uygulanmaktadır. Konusu bu tutarı aşan vergi davalarında karar, her hâlükârda temyiz denetimine tabidir.

7589 ile Gelen Yeni Temyiz Kuralı: BİM’in Kaldırıp Yeniden Verdiği Kararlar

7524 sayılı Kanun, 270.000-920.000 TL aralığındaki uyuşmazlıklar için m.46’ya bir (c) bendi eklemişti. 7589 sayılı Kanun bu (c) bendini yürürlükten kaldırmış ve yerine maddeye yeni bir ikinci fıkra eklemiştir. Yeni m.46/2’ye göre, birinci fıkra kapsamında olmayan (yani parasal sınırı aşmadığı için normalde temyize kapalı) davalarda, BİM’in istinaf incelemesinde ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak yeniden verdiği kararlar, tebliğinden itibaren 30 gün içinde Danıştay’da temyiz edilebilir. Böylece, BİM’in ilk kez esas hakkında karar verdiği hallerde bir temyiz denetimi imkânı tanınmıştır.

Ancak kanun, kaldırma üzerine yeniden karar verilmiş olsa dahi temyiz edilemeyecek dava ve işleri de saymıştır:

• a) İdare ve vergi mahkemelerinde tek hâkimle görülen davalar,
• b) 4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan davalar,
• c) 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyedliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan davalar,
• d) 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun uygulanmasından doğan davalar,
• e) Bölge İdare Mahkemesinin yeniden verdiği karar ile ilk derece kararı arasındaki farkın istinaf kesinlik sınırını (2026 için 55.000 TL) geçmediği kararlar,
• f) Yalnızca vekâlet ücreti veya yargılama giderine ilişkin kararlar.

Burada tek hâkim ölçütü önem taşır: 7589 sayılı Kanunla 2576 sayılı Kanun’un 7. maddesi değiştirilerek, konusu 486.000 TL’yi aşmayan iptal ve tam yargı davalarının tek hâkimle görüleceği öngörülmüştür; bu davalar, kaldırma üzerine yeniden karar verilse dahi temyize kapalıdır. Geçiş hükmü uyarınca, m.46’daki bu değişiklikler 31/7/2026 tarihinden sonra Bölge İdare Mahkemelerince verilen kararlar hakkında uygulanır; bu tarihten önce verilmiş kararlarda önceki hükümler geçerlidir.

Parasal Sınırın Belirlenmesinde Hangi Tarih Esas Alınır?

İstinaf ve temyiz parasal sınırları her yıl yeniden değerlemeyle değiştiğinden, somut bir davada hangi yılın sınırının uygulanacağı önemlidir. Kanun koyucu bu noktayı 4/6/2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanunla İYUK Ek Madde 1’in ikinci fıkrasında açıkça düzenlemiştir: m.17 uyarınca duruşma yapılması zorunlu davalar ile m.45 ve m.46 uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde, davanın açıldığı tarihteki parasal sınır esas alınır. Böylece yargılama sırasında sınırın yükselmesi, önceden doğmuş kanun yolu hakkını etkilemez.

Temyiz Dilekçesi, Cevap Süresi ve 7 Günlük Özel Süreler

Temyiz istemleri İYUK m.48/1 uyarınca Danıştay Başkanlığına hitaben yazılan dilekçeyle yapılır. Dilekçe karşı tarafa tebliğ edilir; karşı taraf, tebliğ tarihini izleyen 30 gün içinde cevap verebilir ve süresinde temyiz etmemiş olsa dahi cevap dilekçesinde katılma yoluyla temyiz isteminde bulunabilir (m.48/3). Harç veya giderlerin eksik yatırılması, dilekçenin süresinde düzenlenmemesi, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması ya da kesin bir karar hakkında olması hallerinde kararı veren merci, temyiz isteminin reddine veya temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir; bu kararlara karşı tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 7 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir (m.48/6). 7524 sayılı Kanunla m.45/2’ye eklenen cümle uyarınca, BİM’in m.48/7’ye göre verdiği (harç/süre/şekil eksikliğine ilişkin) kararlara karşı da 7 gün içinde temyiz mümkündür.

Karar Düzeltme Yolu Kalktı mı? Kanun Yararına Temyiz Ne Zaman Kullanılır?

İYUK m.54’te düzenlenen “kararın düzeltilmesi” yolu, 6545 sayılı Kanunla 18/6/2014 tarihinden itibaren tamamen mülga edilmiştir. Bu nedenle bugün vergi davalarında istinaf ve temyiz dışında başvurulabilecek olağan bir kanun yolu bulunmamaktadır. Buna karşılık, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen ya da kesin olarak verilen ve yürürlükteki hukuka aykırı bir sonuç ifade eden kararlar için, İYUK m.51’de düzenlenen kanun yararına temyiz yolu hâlâ yürürlüktedir. Bu, tarafların değil ilgili bakanlığın göstereceği lüzum üzerine veya kendiliğinden Danıştay Başsavcısının kullanabileceği olağanüstü bir kanun yoludur ve verilen bozma kararı önceden kesinleşmiş kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

7589 ve 7590 Sayılı Kanunlar İstinaf-Temyiz Bakımından Neyi Değiştirdi?

31/7/2026 tarihli Resmî Gazete’de aynı gün iki ayrı kanun yayımlanmıştır ve bunların karıştırılmaması gerekir. 7589 sayılı Kanun (Yargının Etkin ve Verimli İşlemesine Yönelik Bazı Kanunlarda Değişiklik) doğrudan idari yargı usulünü ilgilendirir: yukarıda açıklandığı üzere İYUK m.45/3 ve m.45/5’i (istinafta ret ve kaldırma-geri gönderme halleri), m.46’yı (ara bandın kaldırılması ve yeni temyiz kuralı) ve 2576 sayılı Kanun’un 7. maddesini (tek hâkim sınırının 486.000 TL’ye çıkarılması) değiştirmiştir. Buna karşılık 7590 sayılı Kanun (Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik) bir vergi ve idare torba kanunudur; İYUK’a hiç dokunmamış, istinaf ve temyiz süre ve sınırlarını değiştirmemiştir. 7590 yalnızca uyuşmazlığın esasına ilişkin maddi düzenlemeler getirmiştir; başlıca vergi yenilikleri özel tüketim vergisinde binek otomobiller için asgari maktu vergi (4760 sayılı Kanun m.12), nükleer enerji santrali yatırımlarına KDV, kurumlar vergisi ve damga vergisi teşvikleri (3065, 5520 ve 488 sayılı Kanunlar) ile turizm konaklama işletmelerine sigorta primi desteğidir (4447 sayılı Kanun). Kısacası, vergi davalarında istinaf ve temyize ilişkin 2026 yeniliklerinin kaynağı 7590 değil 7589 sayılı Kanundur.

Vergi Davalarında İstinaf ve Temyiz Karşılaştırma Tablosu (2026)

Sık Sorulan Sorular

Vergi davasında istinaf süresi kaç gündür?

İYUK m.45/1 uyarınca vergi mahkemesi kararının tebliğinden itibaren 30 gün içinde, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki Bölge İdare Mahkemesine istinaf başvurusu yapılabilir. Temyiz süresi de kararın tebliğinden itibaren 30 gündür.

İstinaf kesinlik sınırı 2026’da ne kadardır?

Kanundaki taban tutar 31.000 TL’dir (7524 sayılı Kanun); ancak bu tutar İYUK Ek Madde 1 uyarınca her yıl yeniden değerleme oranıyla artırılır ve 2026 yılı için 55.000 TL olarak uygulanır. Konusu 55.000 TL’yi geçmeyen vergi davalarında vergi mahkemesi kararı kesindir, istinaf yoluna gidilemez.

Vergi davalarında temyiz için parasal sınır nedir?

İYUK m.46/1-b uyarınca konusu 920.000 TL’yi (2024 taban tutar) aşan vergi davaları Danıştay’a temyiz edilebilir; bu tutar 2026 için 1.660.000 TL’dir. Ayrıca 7589 sayılı Kanunla getirilen m.46/2 uyarınca, bu sınırın altında kalsa dahi Bölge İdare Mahkemesinin ilk derece kararını kaldırıp yeniden verdiği kararlar, belirli istisnalar dışında temyiz edilebilir.

7589 sayılı Kanun istinaf ve temyizde neyi değiştirdi?

31/7/2026 tarihli 7589 sayılı Kanun, İYUK m.45/3 ve m.45/5’i (Bölge İdare Mahkemesinin ret ve kaldırma-geri gönderme halleri), m.46’yı (270.000-920.000 TL’lik ara bandın kaldırılması ve kaldırma üzerine yeniden verilen kararların temyizine ilişkin yeni fıkra) ve 2576 sayılı Kanun m.7’yi (tek hâkim sınırının 486.000 TL’ye çıkarılması) değiştirmiştir. Bu değişiklikler yayım tarihinde yürürlüğe girmiştir.

7590 sayılı Kanun vergi davalarında istinaf ve temyizi değiştirdi mi?

Hayır. 7590 sayılı Kanun bir vergi ve idare torba kanunudur; İYUK’u değiştirmemiş, istinaf ve temyiz süre ve sınırlarına dokunmamıştır. İdari yargıdaki istinaf-temyiz yenilikleri, aynı gün yayımlanan 7589 sayılı Kanundan gelir. 7590 ise ÖTV, KDV, kurumlar vergisi ve sigorta primi gibi alanlarda maddi düzenlemeler getirmiştir.

Karar düzeltme yolu hâlâ var mı?

Hayır. İYUK m.54’te düzenlenen kararın düzeltilmesi yolu, 6545 sayılı Kanunla 18/6/2014 tarihinden itibaren mülga edilmiştir. Vergi davalarında istinaf ve temyiz dışında olağan bir kanun yolu bulunmamakta; yalnızca m.51’deki olağanüstü kanun yararına temyiz yolu yürürlüktedir.

Sonuç

Vergi davalarında istinaf ve temyiz sistemi, 6545 sayılı Kanunla kurulan üç dereceli yapıyı korumakla birlikte, 7524 sayılı Kanunun parasal sınırları ve 31/7/2026 tarihli 7589 sayılı Kanunun getirdiği yeni istinaf-temyiz kurallarıyla önemli ölçüde güncellenmiştir. Uygulamada dikkat edilmesi gereken başlıca noktalar; 30 günlük istinaf ve temyiz sürelerinin kaçırılmaması, 2026 için istinaf kesinlik sınırının 55.000 TL, temyiz sınırının 1.660.000 TL olması, bu sınırların her yıl yeniden değerlemeyle değişmesi ve davanın açıldığı tarihteki sınırın esas alınması, ayrıca 7589 sayılı Kanunla Bölge İdare Mahkemesinin kaldırıp yeniden verdiği kararlar için yeni bir temyiz imkânının doğmasıdır. Vergi mahkemesinde dava açma süresinin de aynı titizlikle takip edilmesi, ödeme emrine karşı açılan davalar dâhil her türlü vergi uyuşmazlığında hak kaybı yaşanmaması için önem taşır. Somut bir uyuşmazlıkta hangi kanun yolunun açık olduğu, dava tarihindeki güncel parasal sınır ve İYUK’un son hâli esas alınarak değerlendirilmelidir.