Vergi Uyuşmazlıkları: Türleri, Çözüm Yolları ve 2026 Süreleri

Özetle: Vergi uyuşmazlıkları, mükellef ile vergi idaresi arasında verginin tarhı, tahakkuku, cezalandırılması veya tahsili aşamalarında doğan hukuki ihtilaflardır. İki ayrı yoldan çözülür: idari yol (uzlaşma, ceza indirimi, kanun yolundan vazgeçme, düzeltme ve şikayet, pişmanlık, izaha davet) ve yargısal yol (vergi mahkemesinde iptal davası). Genel dava açma süresi vergi mahkemelerinde 30 gün, ödeme emrinde 15 gündür.

Bu yazı vergi uyuşmazlıkları alanını türlerine ayırarak her tür için hangi işleme karşı, hangi mercie, hangi sürede ve hangi iddialarla başvurulabileceğini gösterir. Vergi uyuşmazlıkları bakımından yol seçimi teknik bir tercih değildir: Danıştay içtihadına göre yanlış yolda ileri sürülen doğru iddia incelenmez. Aşağıdaki bölümlerde bu sonucu doğuran dört karar tam künyesiyle ele alınmıştır.

Elinize Hangi Belge Geçti, Hangi Süre İşliyor?

Vergi uyuşmazlıkları çoğunlukla tebliğ edilen bir belgeyle başlar ve süre, o belgenin tebliğ tarihini izleyen günden itibaren işler. Aşağıdaki tablo elde bulunan belgeye göre hangi sürenin işlediğini ve hangi yolların açık olduğunu gösterir; satırların ayrıntısı yazının ilgili bölümlerinde ele alınmıştır. Süre kaçırıldığında iddianın haklılığı sonucu değiştirmez: aşağıda incelenen Danıştay kararlarının ortak yönü, yolun kapanmasının esasa ilişkin denetimi de kapatmasıdır.

Tabloda görülen ayrım vergi uyuşmazlıkları bakımından belirleyicidir: tarh aşamasındaki belgelerde uyuşmazlığın esası tartışılabilirken, tahsilat aşamasındaki belgelerde tartışma kanunla üç sebebe indirgenmiştir. Bu nedenle esasa ilişkin iddiaların tahsilat aşamasına bırakılması, aşağıda ele alınan içtihat karşısında davanın esastan incelenmemesiyle sonuçlanır.

Vergi Uyuşmazlıkları Hangi Aşamalarda Doğar?

Vergi uyuşmazlıkları bir vergi alacağının yaşam döngüsü içinde doğar; bu döngü tarh, tebliğ, tahakkuk ve tahsil aşamalarından geçer. Vergi uyuşmazlıkları bu döngünün üç ayrı noktasında ortaya çıkar ve her noktada başvurulacak yol ile ileri sürülebilecek iddialar farklıdır.

• İnceleme ve tarh öncesi aşama: Vergi incelemesine başlanması, defter ve belge isteme, izaha davet yazısı, takdir komisyonuna sevk, teminat istenmesi. Bu aşamada henüz tarhiyat yoktur; uyuşmazlık çoğunlukla incelemenin kapsamı ve delillendirme yöntemi üzerinedir.
• Tarh ve tahakkuk aşaması: Vergi/ceza ihbarnamesinin tebliği. Uyuşmazlığın esasının tartışılabileceği asıl aşama budur. Uzlaşma, ceza indirimi ve dava seçenekleri bu aşamada ve genellikle 30 günlük süre içinde kullanılır.
• Tahsilat aşaması: Ödeme emri, haciz, ihtiyati haciz, e-haciz. Alacak artık kesinleşmiştir; ileri sürülebilecek iddialar kanunla üç sebebe indirgenmiştir.

Uygulamadaki tecrübelerimiz ışığında en sık karşılaşılan hata, tarh aşamasında ileri sürülmesi gereken esasa ilişkin iddiaların tahsilat aşamasına bırakılmasıdır. Bu tercih, aşağıda ele alınan içtihat karşısında davanın esastan incelenmemesiyle sonuçlanır.

Vergi Uyuşmazlıkları Kaç Türe Ayrılır?

Vergi uyuşmazlıkları, dayandıkları işleme ve uygulanacak usule göre sekiz ana başlıkta toplanabilir. Aşağıdaki envanterde her başlık altında dava konusu edilen işlem, dayanak madde ve süre ayrı ayrı gösterilmiştir. Pratikte bir dosya birden çok türü aynı anda barındırabilir; örneğin bir vergi incelemesi hem tarhiyat hem ceza hem de kaçakçılık uyuşmazlığı doğurabilir.

1. Tarhiyat Uyuşmazlıkları

• İkmalen, re’sen veya idarece yapılan tarhiyatlara karşı iptal davası (VUK m.29, m.30 ve mükerrer m.30)
• Takdir komisyonu kararına dayanan tarhiyatlar; komisyonun yetki sınırı
• Randıman, fire, kasa, stok ve maliyet analizine dayalı matrah farkları
• Vergi tekniği raporunun ihbarnameye eklenmemesi ve savunma hakkı
• Süre: ihbarnamenin tebliğinden itibaren 30 gün (İYUK m.7/1)

2. Vergi Cezası Uyuşmazlıkları

• Vergi ziyaı cezası (VUK m.344) — kat oranı ve ziyaın varlığı
• Usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezaları (VUK m.352, 353, mükerrer 355)
• Tekerrür ve içtima uygulamasının hatalı kurulması
• Ceza ihbarnamesinde dayanak ve delillerin gösterilmemesi (VUK m.366)
• Süre: 30 gün; alternatif olarak VUK m.376 uyarınca 30 gün içinde cezanın yarısının indirimi

3. Tahsilat Uyuşmazlıkları

• Ödeme emrinin iptali — sebepler üçle sınırlıdır (6183 s. K. m.58)
• Haciz, e-haciz ve haciz bildirisine karşı dava
• İhtiyati haciz ve ihtiyati tahakkuk işlemleri; bunlara karşı itiraz süresi ödeme emrinden ayrıdır (6183 s. K. m.15 ve m.20)
• Tahsil zamanaşımı iddiası ve zamanaşımını kesen sebeplerin tartışılması. Bu süre, tarh zamanaşımından ayrıdır: 6183 sayılı Kanun’un 102. maddesine göre amme alacağı, vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren beş yıl içinde tahsil edilmezse zamanaşımına uğrar; zamanaşımından sonra mükellefin rızaen yapacağı ödemeler kabul olunur
• Süre: ödeme emrinin tebliğinden itibaren 15 gün (6183 s. K. m.55 ve m.58). İhtiyati hacizde süre, haczin tatbiki veya gıyapta yapılan hacizlerde haczin tebliği tarihinden itibaren 15 gündür; itiraz, alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan mercie, bugünkü teşkilatta vergi mahkemesine yapılır (6183 s. K. m.15); bu konuda verilen kararlar kanun metnine göre kesindir, yani ihtiyati hacze itiraz üzerine verilen karara karşı istinaf veya temyiz yolu işlemez; ihtiyati tahakkukta da aynı hükme başvurulur (m.20)

4. Vergi Hatası ve İade Uyuşmazlıkları

• Hesap hataları: matrah hatası, vergi miktarında hata, verginin mükerrer olması (VUK m.117)
• Vergilendirme hataları: mükellefin şahsında, mükellefiyette, mevzuda ve dönemde hata (VUK m.118)
• Düzeltme talebinin reddi ve şikayet yoluyla Bakanlığa başvuru (VUK m.122, m.124)
• Fazla veya yersiz tahsil edilen verginin faiziyle iadesi (VUK m.112/4)
• Süre: düzeltme zamanaşımı içinde. Bu süre, Vergi Usul Kanunu’nun 114. maddesindeki tarh zamanaşımıdır: vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl. Madde bu süre içinde verginin hem tarh hem de mükellefe tebliğ edilmiş olmasını arar; beş yıl içinde tarh edilip tebliğ edilmeyen vergi zamanaşımına uğrar. 126. maddeye göre zamanaşımı süresinin son yılı içinde tarh ve tebliğ edilen vergilerde hatanın yapıldığı, ilan yoluyla tebliğ edilip dava konusu yapılmaksızın tahakkuk eden vergilerde ödeme emrinin tebliğ edildiği, ihbarname ve ödeme emri ilanla tebliğ edilenlerde ise haczin yapıldığı tarihten başlayarak bir yıldan aşağı olamaz; şikayetin reddi üzerine 30 gün

5. Beyana Dayalı Uyuşmazlıklar ve İhtirazi Kayıt

• Mükellef kural olarak kendi beyanına karşı dava açamaz (VUK m.378/2)
• İstisnası, kanuni süresinde verilen beyannameye ihtirazi kayıt konulmasıdır
• İhtirazi kayıtla açılan dava tahsilatı durdurmaz; yürütmenin durdurulması istenebilir (İYUK m.27/4)
• Müeyyideli yazı üzerine verilen düzeltme beyannamesi ayrı bir rejime tabidir
• Süre: tahakkuk fişinin düzenlenmesinden itibaren 30 gün

6. Vergi Kaçakçılığı Suçuna İlişkin Uyuşmazlıklar

• VUK m.359 kapsamındaki fiiller — asliye ceza mahkemesinde görülür
• Vergi suçu raporu ve mütalaa şartı
• Etkin pişmanlık ve indirim hükümlerinin uygulanması
• Ceza yargılaması ile vergi yargılaması arasındaki etkileşim
• Not: bu fiillerle ziyaa sebebiyet verilmesi hâlinde uzlaşma yolu kapalıdır (VUK Ek m.1)

7. İade, İstisna ve Teşvik Uyuşmazlıkları

• Katma değer vergisi iade taleplerinin reddi ve özel esaslar uygulaması
• İstisna ve muafiyet şartlarının gerçekleşmediği yönündeki tespitler
• Ar-Ge indirimi, indirimli kurumlar vergisi ve yatırım teşviki uyuşmazlıkları
• Transfer fiyatlandırması ve örtülü kazanç dağıtımı tarhiyatları
• Süre: ret işleminin tebliğinden itibaren 30 gün

8. Mükellefiyet ve Sorumluluk Uyuşmazlıkları

• Re’sen mükellefiyet tesisi ve terkin işlemleri
• Kanuni temsilcinin ve limited şirket ortağının sorumluluğu (VUK m.10, 6183 s. K. m.35 ve mükerrer m.35)
• Müteselsil sorumluluk uygulamaları
• Teminat istenmesi ve VUK m.153/A kapsamındaki işlemler
• Süre: işlemin tebliğinden itibaren 30 gün

Vergi Uyuşmazlıkları İçin Süre ve Merci Tablosu (2026)

Aşağıdaki tablo, vergi uyuşmazlıkları bakımından en sık karşılaşılan başvuru yollarını süresi ve dayanak maddesiyle birlikte gösterir. Süreler tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlar; tatil günleri sürelere dahildir, ancak son gün tatil gününe rastlarsa süre tatil gününü izleyen çalışma gününün bitimine kadar uzar (İYUK m.8/1-2). Aynı maddenin 3. fıkrası ikinci bir uzama öngörür: bu Kanunda yazılı sürelerin bitmesi çalışmaya ara verme zamanına rastlarsa süreler, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılır. Süresi yaz döneminde dolan mükellef, sürenin geçtiğini varsayıp davadan vazgeçmemelidir. Sürenin başlangıcı bakımından tebliğ tarihinin nasıl belirlendiği belirleyicidir: kurumlar vergisi mükellefleri ile ticari, zirai ve mesleki kazançları dolayısıyla gerçek usulde vergilendirilen gelir vergisi mükellefleri elektronik tebligat sistemini kullanmak zorundadır. Bu kimselere, Vergi Usul Kanunu’nun 93. maddesinde sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın elektronik tebligat sistemi vasıtasıyla tebliğ yapılabilir ve aynı Kanun’un 107/A maddesi uyarınca elektronik ortamda tebligat, tebliğin bu sistem ile muhatabına iletildiği tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır. Bu nedenle e-tebligatla gelen bir ihbarnamede süre, bildirimin okunduğu gün değil, iletimi izleyen beşinci günün sonunu takip eden günden işlemeye başlar. Vergi uyuşmazlıklarında sürenin başlangıcı yalnızca tebliğe de bağlı değildir: İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendine göre süre, tahakkuku tahsile bağlı olan vergilerde tahsilatın, tebliğ yapılan hâllerde veya tebliğ yerine geçen işlemlerde tebliğin, tevkif yoluyla alınan vergilerde istihkak sahiplerine ödemenin, tescile bağlı vergilerde tescilin yapıldığı tarihi izleyen günden başlar. Stopaj yoluyla kesilen bir vergiyi dava edecek mükellefe ayrıca bir ihbarname tebliğ edilmez; süre ödeme tarihinden işler.

Vergi uyuşmazlıkları yargıya taşındığında 2026 yılı parasal sınırları da yolun açık olup olmadığını belirler: istinaf yolu kapalı sayılan kesinlik sınırı 55.000 TL, tek hâkimle görülme ve talep hâlinde duruşma yapılması sınırı 486.000 TL, genel temyiz sınırı ise 1.661.000 TL‘dir. Bu tutarlar İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun ek 1. maddesi uyarınca her yıl yeniden değerleme oranında artar; ayrıntılar için vergi mahkemesinde dava açma süresi yazısına bakılabilir.

İdari Çözüm Yolları Hangi Uyuşmazlığa Uygundur?

Vergi uyuşmazlıkları yargıya taşınmadan da çözülebilir; ancak idari yolların çoğu geri dönülemez niteliktedir. Tarhiyat öncesi uzlaşma inceleme raporu vergi dairesine gönderilmeden önce, tarhiyat sonrası uzlaşma ise ihbarnamenin tebliğinden itibaren 30 gün içinde talep edilir. Kapsam sınırı her iki yol için ortaktır: ek 11. madde de tarhiyat öncesi uzlaşmayı vergi ziyaı cezaları ile eşiği aşan usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarıyla sınırlar; eşiğin tespitinde de cezayı gerektiren fiil bazında kesilecek toplam ceza tutarı dikkate alınır, yani aynı fiil nedeniyle ayrı ayrı kesilen cezalar tek tek değil toplamıyla karşılaştırılır. Madde ayrıca 359. maddede yazılı fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verilmesi hâlinde kesilecek ceza ile bu fiillere iştirak edenlere kesilecek cezayı açıkça hariç tutar. Bu iki yol birbirinin yedeği değildir: Vergi Usul Kanunu’nun ek 11. maddesine göre tarhiyat öncesi uzlaşmanın temini edilememiş veya uzlaşma müzakeresinde uzlaşmaya varılamamış olması hâlinde mükellefler veya ceza muhatabı olanlar cezanın kesilmesinden sonra uzlaşma talep edemezler. Uzlaşmanın sağlanması hâlinde ise sonuç kesindir: ek 11. maddeye göre tarhiyattan önce uzlaşmaya varılması hâlinde tutanakla tespit edilen husus hakkında dava açılamaz ve hiçbir mercie şikayette bulunulamaz. Tarhiyat öncesi uzlaşmaya gidip sonuç alamayan mükellef için ise tarhiyat sonrası uzlaşma yolu kapanır; bu durumda geriye dava ile 376. maddedeki indirim seçeneği kalır.

Uzlaşmanın kapsamı kanunla sınırlanmıştır; her vergi uyuşmazlığı bu yola elverişli değildir. Kapsamın en belirleyici sınırı 28.07.2024 tarihli ve 7524 sayılı Kanun’la çizilmiştir: uzlaşma bugün yalnızca cezaları kapsar, vergi aslı uzlaşma kapsamı dışındadır. Bu, her cezanın uzlaşmaya elverişli olduğu anlamına gelmez: kapsam vergi ziyaı cezaları ile aşağıda belirtilen parasal eşiği aşan usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarıyla sınırlıdır; eşiğin altında kalan cezalarda uzlaşma değil, 376. maddedeki artırımlı indirim işler. Bunun pratik sonucu vergi uyuşmazlıkları bakımından kritiktir: cezada uzlaşma talebinde bulunmak, vergi aslına karşı dava açma süresini durdurmaz. Ek 7. maddedeki süre uzaması da yalnızca kesilen cezaya ilişkindir. Bu nedenle cezada uzlaşmaya giderken vergi aslı için 30 günlük dava süresi ayrıca takip edilmelidir; aksi hâlde uzlaşma görüşmesi beklenirken vergi aslı dava açılmaksızın kesinleşir. Vergi aslı bakımından geriye iki yol kalır: süresinde ödeme veya süresinde dava. Vergi Usul Kanunu’nun ek 1. maddesine göre 359. maddede yazılı fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verilmesi hâlinde kesilen ceza ile bu fiillere iştirak edenlere kesilen ceza uzlaşma kapsamı dışındadır; aynı parantez içi kayıt, 370. maddenin (b) fıkrası kapsamında kendilerine ön tespite ilişkin yazı tebliğ edilen mükelleflere o maddeye göre kesilen cezayı da kapsam dışında bırakır. Uzlaşma ayrıca bir tarh usulü şartına bağlıdır: madde ikmalen, re’sen veya idarece tarh edilen vergilere ilişkin cezalardan söz eder; kanuni süresinden sonra kendiliğinden verilen beyanname üzerine tarh edilen vergiye bağlı cezalar bu tanımın dışında kalır. Madde ayrıca bir sebep şartı arar: uzlaşma, vergi ziyaına sebebiyet verilmesinin kanun hükümlerine yeterince nüfuz edememekten ya da 369. maddede yazılı yanılmadan kaynaklandığının veya 116, 117 ve 118. maddelerde yazılı vergi hataları ile bunun dışında her türlü maddi hata bulunduğunun ya da yargı kararları ile idarenin ihtilaf konusu olayda görüş farklılığı olduğunun ileri sürülmesi durumunda mümkündür. Talep dilekçesinde bu sebeplerden hangisine dayanıldığı gösterilmelidir. Usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarında ise uzlaşma, 2026 yılı için 40.000 TL‘yi aşan cezalar bakımından mümkündür; bu tutarı aşmayan cezalarda, ek 1. maddenin son cümlesi uyarınca 376. maddedeki indirim oranı %50 artırımlı uygulanır. Artırım 376. maddenin kendi metninde yer almaz; o maddede tek oran (cezanın yarısı) vardır. Eşiğin hesabında cezayı gerektiren fiil bazında kesilecek toplam ceza tutarı dikkate alınır.

Uzlaşma ile dava arasındaki ilişki ek 7. maddede kurulmuştur. Süresi içinde uzlaşma talebinde bulunan mükellef, ancak uzlaşma vaki olmadığı takdirde dava yoluna gidebilir. Uzlaşma sağlanamazsa dava açma süresi bitmiş veya 15 günden az kalmışsa, bu süre tutanağın tebliğinden itibaren 15 gün olarak uzar. Buna karşılık ek 6. maddeye göre üzerinde uzlaşılan hususlar hakkında dava açılamaz ve hiçbir mercie şikayette bulunulamaz. Ek 1. maddeye göre uzlaşmanın vaki olmaması veya temin edilememesi hâlinde yeniden uzlaşma talebinde bulunulamaz; uzlaşmanın vaki olmadığına dair tutanağa idarenin nihai teklifi yazılır ve mükellef dava açma süresinin sonuna kadar teklif edilen cezayı kabul ettiğini yazılı olarak bildirirse uzlaşma sağlanmış sayılır.

Uzlaşma ile 376. maddedeki indirimin ilişkisi ek 9. maddede kurulmuştur ve zamanlama belirleyicidir: üzerinde uzlaşılan cezalar hakkında başkaca bir indirim uygulanmaz; buna karşılık mükellefin uzlaşma tutanağını imzalayıncaya kadar uzlaşma talebinden vazgeçtiğini beyan ederek olaya 376. maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendi hükümlerinin uygulanmasını isteme hakkı saklıdır. Tutanak imzalandıktan sonra bu tercih kullanılamaz; hakkında 376. maddenin anılan bendi uygulanan cezalar için de uzlaşma hükümleri işlemez.

Beyana dayanan vergilerde ayrı bir yol pişmanlık ve ıslahtır. Vergi Usul Kanunu’nun 371. maddesine göre kanuna aykırı hareketini ilgili makamlara kendiliğinden dilekçeyle haber veren mükellefe vergi ziyaı cezası kesilmez; ancak bu sonuç kendiliğinden doğmaz. Haber verme, bir muhbirin ihbarından ve mükellef nezdinde ilgili vergi türüne ilişkin incelemeye başlanmasından veya olayın takdir komisyonuna intikal ettirilmesinden önce yapılmış olmalıdır; kaçakçılık suçu teşkil eden fiillerde ise son an incelemenin başlaması değil, fiillerin işlendiğinin tespitidir. Ayrıca hiç verilmemiş beyannamenin haber verme dilekçesinden başlayarak on beş gün içinde tevdi edilmesi, eksik veya yanlış beyanın aynı süre içinde tamamlanması ya da düzeltilmesi ve ödeme süresi geçmiş vergilerin gecikme zammı oranında bir zamla birlikte yine on beş gün içinde ödenmesi gerekir. Bu şartlardan biri gerçekleşmezse pişmanlık hükümsüz kalır ve ceza kesilir. Maddenin kendi sınırı da açıktır: pişmanlık hükümleri emlak vergisi ile ilgili olarak uygulanmaz. Buna karşılık pişmanlığın sonucu yalnız idari değildir: 359. maddenin ilgili fıkrasına göre 371 inci maddedeki pişmanlık şartlarına uygun olarak durumu ilgili makamlara bildirenler hakkında bu madde hükmü uygulanmaz. Yani şartlarına uyulan pişmanlık, vergi ziyaı cezasını önlemenin yanı sıra kaçakçılık suçundan cezai takibatı da engeller; sahte belge kullanma gibi bir fiil söz konusu olduğunda pişmanlığın asıl değeri buradadır. Vergi Usul Kanunu’nun 376. maddesi ise farklı bir tercih sunar: ihbarnamenin tebliğinden itibaren 30 gün içinde vergi dairesine başvurup vadesinde ödeme veya teminat göstererek vadenin bitiminden itibaren üç ay içinde ödeme taahhüdünde bulunulursa kesilen cezanın yarısı indirilir. Taahhüdün konusu yalnız cezanın yarısı değildir: madde, ikmalen, re’sen veya idarece tarh edilen vergiyi veya vergi farkını ve cezaların yarısını birlikte arar. Vergi aslını ödemeden yalnız cezanın yarısını ödeyen mükellef bu hükümden yararlanamaz. Buna karşılık maddenin son fıkrasına göre bu hükümler, vergi aslına tabi olmaksızın kesilen usulsüzlük cezaları hakkında da uygulanır; ortada tarh edilmiş bir vergi bulunmayan bağımsız usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarında indirimden yararlanmak için cezanın yarısının ödenmesi yeterlidir. Ancak aynı maddenin son fıkrası gereği ödeme yapılmaz veya konu dava edilirse bu hükümden yararlanılamaz.

Bu yolun bir de dava süresi henüz dolmadan işleyen hâli vardır ve ikisi karıştırılmamalıdır. İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 11. maddesine göre idari dava açılmadan önce işlemin kaldırılması, geri alınması veya değiştirilmesi, dava açma süresi içinde üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan istenebilir ve bu başvurma işlemeye başlamış olan dava açma süresini durdurur. Otuz gün içinde cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır; isteğin reddi veya reddedilmiş sayılması hâlinde dava açma süresi yeniden işlemeye başlar ve başvurma tarihine kadar geçmiş süre de hesaba katılır. Dolayısıyla süre içinde yapılan başvuru sürenin tamamını yeniden başlatmaz; yalnızca kalan kısmı korur.

Dava süresi geçtikten sonra işletilen düzeltme ve şikayet yolunda ise beklenen ret yazılı olarak gelmeyebilir. İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 10. maddesinin 2. fıkrasına göre başvuruya otuz gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır ve ilgililer otuz günün bittiği tarihten itibaren dava açma süresi içinde dava açabilirler. Otuz günlük süre içinde verilen cevap kesin değilse ilgili bu cevabı isteminin reddi sayarak dava açabileceği gibi kesin cevabı da bekleyebilir; bu takdirde dava açma süresi işlemez, ancak bekleme süresi başvuru tarihinden itibaren dört ayı geçemez. Süre kaçırıldığında yol büsbütün kapanmaz: dava açılmaması veya davanın süreden reddi hâllerinde, otuz günlük sürenin bitmesinden sonra yetkili idari makamlarca cevap verilirse cevabın tebliğinden itibaren altmış gün içinde dava açılabilir.

Dava açıldıktan sonra ise kanun yolundan vazgeçme devreye girer. 379. maddeye göre vergi mahkemesince verilen istinaf yolu açık kararlar ile bölge idare mahkemesince verilen temyiz yolu açık kararlarda, kaldırılan vergi tutarının %60’ı, tasdik edilen vergi tutarının tamamı ile tasdik edilen vergiye ilişkin vergi ziyaı cezasının %75’i tahakkuk eder. Tahakkuk eden tutarların %80’inin gecikme faiziyle birlikte bir ay içinde ödenmesi hâlinde ayrıca %20 indirim uygulanır; tasdik edilerek tahakkuk eden vergi tutarında indirim yapılmaz.

Tarhiyat hiç doğmadan önce işleyen bir yol daha vardır. Vergi Usul Kanunu’nun 370. maddesine göre vergi incelemesine başlanılmadan veya takdir komisyonuna sevk edilmeden önce, verginin ziyaa uğradığına delalet eden emareler bulunduğuna dair ön tespitler hakkında tespit tarihine kadar ihbarda bulunulmamış olması kaydıyla mükellefler izaha davet edilebilir. Bu yolda iki ayrı otuz günlük süre işler ve ikisi karıştırılmamalıdır: izaha davet yazısının tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde izahta bulunulur; izah yeterli bulunmazsa değerlendirme sonucunu içeren yazının tebliğinden itibaren ayrı bir otuz gün içinde hiç verilmemiş beyannamenin verilmesi, eksik veya yanlış beyanın tamamlanması ya da düzeltilmesi ve ödeme süresi geçmiş vergilerin gecikme zammı oranında bir zamla aynı sürede ödenmesi gerekir. Bu şartlar yerine getirildiğinde vergi ziyaı cezası, ziyaa uğratılan vergi üzerinden %20 oranında kesilir; bu durum vergi incelemesi yapılmasına ve gerekirse tarhiyatın ikmaline engel değildir.

İzaha davetin iki sınırı vardır. Birincisi, kendisine izaha davet yazısı tebliğ edilen mükellef davet konusu tespitle sınırlı olarak 371. maddedeki pişmanlık hükümlerinden yararlanamaz; bu nedenle iki yol birlikte kullanılamaz. İkincisi, ön tespit verginin 359. maddede yazılı fiillerle ziyaa uğratılmış olabileceğine ilişkinse mükellef izaha davet edilmez. Bunun tek istisnası sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma fiilidir: belge tutarı bir takvim yılında 2026 yılı için belirlenen 870.000 TL‘yi geçmiyorsa veya geçse bile ilgili yıldaki toplam mal ve hizmet alışlarının %5’ini aşmıyorsa ön tespite ilişkin yazı tebliğ edilebilir. Bu tutar her yıl yeniden değerleme oranında artırılır. Bu kolda süre yapısı farklıdır: ön tespite ilişkin yazıyı alan mükellef için iki aşamalı bir izah süreci işlemez, yazının tebliğ edildiği tarihten itibaren tek bir otuz günlük süre içinde beyannamenin verilmesi, eksik veya yanlış beyanın tamamlanması ya da düzeltilmesi ve ödeme süresi geçmiş vergilerin gecikme zammı oranında bir zamla aynı sürede ödenmesi gerekir; şartlar yerine gelirse ceza yine ziyaa uğratılan verginin %20’si oranında kesilir. Kendisine ön tespite ilişkin yazı tebliğ edilen mükellef de, tespitle sınırlı olarak 371. maddedeki pişmanlık hükümlerinden yararlanamaz.

Vergi Uyuşmazlıklarında İspat Yükü Kimde?

Vergi uyuşmazlıkları çoğu zaman hukuk kuralının ne dediğinden çok, olayın nasıl ispatlanacağı üzerinde düğümlenir. Ölçüt, Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinin (B) bendindedir:

Bu hüküm vergi uyuşmazlıkları bakımından üç sonuç doğurur. Birincisi, gerçek mahiyet esastır: işlemin biçimi değil, iktisadi özü dikkate alınır. İkincisi, delil serbestisi geçerlidir: yemin dışında her türlü delil kullanılabilir; banka kayıtları, sevk irsaliyeleri, sözleşmeler, taşıma ve depolama belgeleri, elektronik yazışmalar bu kapsamdadır. Vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesi ise delil sayılmaz. Üçüncüsü ve uygulamada en belirleyicisi, ispat külfetinin yönüdür: iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan ya da olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumu iddia eden taraf bunu ispatla yükümlüdür.

Üçüncü kural pratikte şu anlama gelir: olağan ticari akışa uygun bir işlemi mükellef ayrıca ispatlamak zorunda değildir; olağandışılığı ileri süren idare bunu somut tespitle ortaya koymalıdır. Sahte belge kullanma, kayıt dışı hasılat, yüksek kasa bakiyesi ve randıman farkı iddialarında vergi uyuşmazlıkları tam da bu noktada çözülür. Buna karşılık mükellef bir istisnadan, muafiyetten veya indirimden yararlandığını ileri sürüyorsa, o istisnanın şartlarının gerçekleştiğini ispat külfeti kendisindedir.

Bu nedenle vergi uyuşmazlıkları hazırlanırken sorulacak ilk soru, hangi tarafın neyi ispatlamakla yükümlü olduğudur. İdarenin tespitinin varsayıma mı yoksa somut delile mi dayandığı; delil olarak kullanılan belgenin mükellefle ilgisinin kurulup kurulmadığı; karşıt incelemenin yapılıp yapılmadığı bu aşamada belirlenir. Vergi uyuşmazlıkları alanında dosyanın kaderini çoğu kez bu ayrım tayin eder.

Bu Konuda Hangi Uyuşmazlıklar Çıkıyor?

Vergi uyuşmazlıkları alanında esasa girilmeden kaybedilen dosyaların büyük kısmı, doğru iddianın yanlış başvuru yolunda ileri sürülmesinden kaynaklanır. Vergi uyuşmazlıkları alanında idarenin tipik savunması da bu yöndedir: iddianın haklılığı tartışılmadan, o iddianın seçilen yolda incelenemeyeceği ileri sürülür. Danıştay bu sınırı üç ayrı noktada net biçimde çizmiştir.

Düzeltme ve şikayet yolu nereye kadar açıktır?

Vergi hatası ve düzeltme yolları, süresinde dava açılmamış olsa bile zamanaşımı içinde başvuru imkânı verdiği için pratikte ikinci bir şans olarak görülür. Danıştay bu imkânı dar yorumlamaktadır.

Kurul aynı paragrafta ayrımı tamamlar: uyuşmazlığın çözümü maddi olayların değerlendirilmesini ve mevzuatın yorumlanmasını gerektiriyorsa artık vergi hatasından değil hukuki uyuşmazlıktan söz edilir. Bunun pratik sonucu, şikayet başvurusunun reddine karşı açılan davada yargı yerinin denetim alanının, açık bir vergi hatasının bulunup bulunmadığıyla sınırlı kalmasıdır.

Kurul aynı kararda, davacıların beyannameye ihtirazi kayıt koyarak doğrudan dava açma imkânı bulunmasına ve bu yolda yargısal denetimin kapsamının düzeltme yoluna göre daha geniş olmasına rağmen süresinde dava açılmamış olmasına dikkat çekmiştir.

Anayasa Mahkemesi iptal kararı vergi hatası doğurur mu?

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu, E.2023/2, K.2023/4 sayılı ve 07.06.2023 tarihli aykırılığın giderilmesi kararında aynı ölçütü Anayasa Mahkemesi iptal kararlarına uygulamıştır. Bu kararın kendi özetiyle: vergilendirme işleminin dayanağı kanun hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi, yürürlükte olduğu dönemde bu kanun hükmüne istinaden yapılmış işlemlerin düzeltme ve şikâyet yolu ile vergi hatası kapsamında değerlendirilmesine imkân vermez (karar metni). Kurul bu sonuca varırken, iptal kararının Resmî Gazete’de yayımlandığı tarih itibarıyla derdest olan uyuşmazlıklarda uygulanacağını kabul etmiş; buna karşılık iptalden önce tesis edilmiş işlemlerin sonradan vergi hatası hâline geldiği iddiasının, üzerinde hukuki yorum yapılabilecek nitelikte olduğu için düzeltme kapsamında incelenemeyeceğini belirtmiştir.

Ödeme emri aşamasında tarhiyat tartışılabilir mi?

6183 sayılı Kanun’un 58. maddesi, kendisine ödeme emri tebliğ olunan kişinin ileri sürebileceği iddiaları üç hâlle sınırlar: böyle bir borcun bulunmaması, borcun kısmen ödenmiş olması veya borcun zamanaşımına uğramış olması. Bu sınır uygulamada zorlanmakta, tarhiyatın hukuka aykırılığı borcun bulunmadığı iddiasının içine yerleştirilmeye çalışılmaktadır. Danıştay bu yaklaşımı benimsememiştir.

Daire, ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edildiğini ve tarhiyatın dava açılmaksızın kesinleştiğini tespit etmiştir. Karara göre, dayanak ihbarnameler usulüne uygun tebliğ edilmiş ve tarhiyat dava açılmaksızın kesinleşmişse, tarhiyatın esasına ilişkin iddialar ödeme emri davasında incelenemez; bu inceleme ancak tarhiyata karşı açılacak davada yapılabilir. Daire, tarhiyatın esası hakkında herhangi bir değerlendirme yapmamıştır.

İhtirazi kayıt ne zaman konulmalıdır?

Vergi Usul Kanunu’nun 378. maddesinin 2. fıkrasına göre mükellefler beyan ettikleri matrahlara ve bu matrahlar üzerinden tarh edilen vergilere karşı dava açamaz. İhtirazi kayıt bu kuralın istisnasıdır. Vergi mevzuatında beyannamelerin ihtirazi kayıtla verilebileceğine dair açık bir hüküm bulunmaz; imkân, İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 27. maddesinin 4. fıkrasının ihtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerine açılan davalardan söz etmesi karşısında dolaylı biçimde kabul edilmiştir.

Bu imkânın zamanı belirleyicidir: ihtirazi kaydın kanuni beyanname verme süresi içinde verilen beyannameye konulup konulmaması, tahakkuk eden vergiye karşı dava açılabilmesini doğrudan etkiler. Bu nokta yargı içinde de tartışılmış ve iki dereceli bir uyuşmazlığa konu olmuştur.

Daire ile Kurul arasındaki görüş ayrılığı nedir?

Danıştay Dokuzuncu Dairesi 05.03.2024 tarihli ve E.2023/8788, K.2024/1099 sayılı kararında aksi sonuca varmış ve kararı bozmuştu. Dairenin kendi hukuki değerlendirmesine göre yükümlüler, süresi içinde verdikleri beyannameye ihtirazi kayıt koyabilecekleri gibi dava açma süresi içinde olmak koşuluyla dilekçeyle de beyanın ihtirazi kayıtla yapıldığını bildirebilirler; ihtirazi kaydın konulma zamanına bağlı olarak doğurduğu hukuki sonuçlar bakımından mevzuatta bir fark öngörülmemiştir ve aksi düşünce “mahkemeye erişim hakkına” dolayısıyla “adil yargılanma” hakkına müdahale anlamına gelir (karar metni).

Uyuşmazlık nasıl sonuçlandı?

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu ise E.2024/1084, K.2025/76 sayılı ve 26.02.2025 tarihli kararıyla, temyizen incelenen kararın usul ve hukuka uygun olduğunu ve ileri sürülen iddiaların bozmayı gerektirecek nitelikte görülmediğini belirterek oyçokluğuyla ve kesin olarak onama yönünde karar vermiştir (karar metni).

Uygulama bakımından sonuç şudur: ihtirazi kaydın kanuni beyanname verme süresi içinde verilen beyannameye konulması güvenli yoldur. Süresinde verilen beyannameye kayıt düşülmemişse, sonradan ihtirazi kayıtla yeniden beyanname vermenin dava hakkı sağlayacağına güvenilmemelidir.

Vergi Davası Açmanın Tahsilata Etkisi Nedir?

İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 27. maddesinin 1. fıkrasına göre dava açılması kural olarak idari işlemin yürütülmesini durdurmaz. Vergi uyuşmazlıkları bu kuralın istisnasıdır ve bu istisna, vergi uyuşmazlıkları ile diğer idari uyuşmazlıklar arasındaki en pratik farktır. Aynı maddenin 4. fıkrası şu düzenlemeyi getirir:

Bu otomatik durma üç hâlde işlemez: dosyanın 26. maddenin 3. fıkrası uyarınca işlemden kaldırılmış olması, ihtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerine yapılan işlemlere karşı açılan davalar ve tahsilat işlemlerinden doğan davalar. Bu üç hâlde tahsilatı durdurmak için ayrıca yürütmenin durdurulması istenmesi gerekir.

Kendiliğinden durma bedelsiz bir bekleme sağlamaz. Vergi Usul Kanunu’nun 112. maddesinin 3. fıkrası bu sonucu ikmalen, re’sen veya idarece yapılan tarhiyatlar bakımından öngörür; fıkranın (b) bendine göre dava konusu yapılan vergilerin ödeme yapılmamış kısmına, kendi vergi kanunlarında belirtilen ve tarhiyatın ilgili bulunduğu döneme ilişkin normal vade tarihinden itibaren yargı organı kararının tebliğ tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanun’a göre tespit edilen gecikme zammı oranında gecikme faizi uygulanır; gecikme faizi de aynı süre içinde ödenir ve hesabında ay kesirleri dikkate alınmaz. Dava kaybedilirse yargılama boyunca geçen süre mükellefe faiz olarak yansır. Aynı fıkranın ilk cümlesine göre, tahsili durdurulan vergilerden taksit süreleri geçmiş olanlar, vergi mahkemesi kararına göre hesaplanan vergiye ait ihbarnamenin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde ödenir. Aynı maddeye göre tahsili duran vergi ve cezalar, mükellef isterse davanın devamı sırasında kısmen veya tamamen ödenebilir.

Durmanın süresi de sınırlıdır. İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 52. maddesinin 1. fıkrasına göre temyiz veya istinaf yoluna başvurulmuş olması mahkeme kararlarının yürütülmesini durdurmaz. Bunun pratik sonucu şudur: davanın reddiyle birlikte 27. maddenin 4. fıkrasındaki kendiliğinden durma sona erer ve istinafa başvurmak tahsilatı kendiliğinden durdurmaz; durdurulması için ayrıca karar alınması gerekir ve davanın reddine ilişkin kararlarda bu, 27. maddedeki koşulun varlığına bağlıdır. Buna karşılık aynı maddenin 5. fıkrası uyarınca kararın bozulması, kararın yürütülmesini kendiliğinden durdurur. İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 27. maddesinin 4. fıkrasına 19.01.2022 tarihli ve 7351 sayılı Kanun’un 2. maddesiyle eklenen beşinci cümle, iade davalarında yürütmenin durdurulmasını “dava konusu tutarın yüzde ellisi oranında teminat” şartına bağlıyordu. Anayasa Mahkemesi bu cümleyi 01.06.2022 tarihli ve E.2022/14, K.2022/70 sayılı kararıyla (RG 07.07.2022-31889, oyçokluğuyla) iptal etmiştir. Gerekçeye göre mahkemeye teminat alıp almama veya miktarını belirleme konusunda takdir yetkisi tanınmaması ve teminatı ödeyemeyen davacı için adli yardım güvencesine yer verilmemesi, yürütmenin durdurulması kurumunun etkinliğini azaltmaktadır. Pratik sonuç: katma değer vergisi iadesi gibi uyuşmazlıklarda yürütmenin durdurulması için artık kanundan doğan zorunlu %50 teminat şartı yoktur.

Tahsilat aşamasında ise durum farklıdır: ödeme emrine karşı dava açılması tahsilatı kendiliğinden durdurmaz. Ayrıca uzun yıllar uygulanan bir yaptırım artık yürürlükte değildir: 6183 sayılı Kanun’un 58. maddesinin beşinci fıkrası, ödeme emrine itirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan “itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir” diyordu. Anayasa Mahkemesi bu haksız çıkma zammını 21.04.2022 tarihli ve E.2021/119, K.2022/48 sayılı kararıyla (RG 02.08.2022-31911, oyçokluğuyla) iptal etmiştir. Gerekçede, ödeme emrine dava açılmasının zaten tahsilatı durdurmadığı, dolayısıyla kuralın tahsilatı hızlandırma etkisinin dolaylı ve sınırlı kaldığı; zamma üst sınır konulmadığı ve hâkime takdir yetkisi tanınmadığı belirtilerek mülkiyet hakkına ve hak arama özgürlüğüne ölçüsüz sınırlama getirdiği sonucuna varılmıştır. Maddenin yürürlükteki hâline göre itirazın tamamen veya kısmen reddi durumunda borçlu, ret kararının tebliğinden itibaren 15 gün içinde mal bildiriminde bulunmak zorundadır.

Bir ayrıntı, mevzuat metinlerini karşılaştıranların dikkatini çeker: Vergi Usul Kanunu’nun 112. maddesinin 3. fıkrası hâlâ İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “27 nci maddesinin 3 numaralı fıkrası”na atıf yapar. Oysa 2012 yılında 6352 sayılı Kanun’la maddeye yeni bir 3. fıkra eklendiğinden, vergi davalarında tahsilatın durmasını düzenleyen hüküm bugün 4. fıkradadır. Nitekim Vergi Usul Kanunu’nun ek 8. maddesi doğru biçimde “dördüncü fıkra” demektedir. Atıf eskimiş olsa da yürürlükteki metinde uygulanacak hüküm 27. maddenin 4. fıkrasıdır.

Sık Sorulan Sorular

Vergi uyuşmazlıkları hangi yollarla çözülür?

Vergi uyuşmazlıkları idari ve yargısal olmak üzere iki ayrı yoldan çözülür. İdari yol; tarhiyat öncesi ve sonrası uzlaşma, Vergi Usul Kanunu’nun 376. maddesindeki ceza indirimi, 379. maddedeki kanun yolundan vazgeçme, 371. maddedeki pişmanlık, 370. maddedeki izaha davet ile 116-126. maddelerdeki düzeltme ve şikayet başvurusunu kapsar. Yargısal yol ise vergi mahkemesinde açılan iptal davasıdır. Yolların bir kısmı birbirini dışlar: uzlaşılan bir konuda dava açılamaz.

Vergi uyuşmazlıkları için dava açma süresi kaç gündür?

Vergi uyuşmazlıkları bakımından İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesinin 1. fıkrasına göre dava açma süresi, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hâllerde vergi mahkemelerinde otuz, Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış gündür. Ödeme emri bunun istisnasıdır: 6183 sayılı Kanun’un 58. maddesi uyarınca ödeme emrine karşı süre tebliğ tarihinden itibaren on beş gündür. Uzlaşma talep edilmiş ve uzlaşma sağlanamamışsa, Vergi Usul Kanunu’nun ek 7. maddesi uyarınca kalan süre on beş günden azsa süre tutanağın tebliğinden itibaren on beş gün olarak uzar.

Uzlaşma talep edilirse dava açma hakkı kaybolur mu?

Hayır. Vergi Usul Kanunu’nun ek 7. maddesine göre süresi içinde uzlaşma talebinde bulunan mükellef, ancak uzlaşma vaki olmadığı takdirde dava yoluna gidebilir; yani dava hakkı uzlaşma sonuçlanana kadar askıdadır, ortadan kalkmaz. Buna karşılık uzlaşma sağlanırsa ek 6. madde uyarınca üzerinde uzlaşılan hususlar hakkında dava açılamaz ve hiçbir mercie şikayette bulunulamaz. Uzlaşma talebinden önce dava açılmışsa dava, uzlaşma sonuçlanmadan vergi mahkemesince incelenmez.

Düzeltme ve şikayet yolu hangi hâllerde işletilebilir?

Sadece Vergi Usul Kanunu’nun 117 ve 118. maddelerinde sayılan hesap ve vergilendirme hatalarında işletilebilir. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu bu yolu, hukuki yorum gerektirmeyecek şekilde açık ve net olarak belirlenebilen hatalarla sınırlamıştır. Uyuşmazlığın çözümü maddi olayların değerlendirilmesini ve mevzuatın yorumlanmasını gerektiriyorsa ortada vergi hatası değil hukuki uyuşmazlık vardır ve bu iddialar ancak vergilendirme işlemine karşı süresinde açılacak davada incelenebilir.

Ödeme emrine karşı hangi iddialar ileri sürülebilir?

6183 sayılı Kanun’un 58. maddesi sebepleri üçle sınırlar: böyle bir borcun olmadığı, borcun kısmen ödendiği veya borcun zamanaşımına uğradığı. Danıştay Dokuzuncu Dairesi 12.10.2023 tarihli kararında, ödeme emrine karşı açılan davada ileri sürülebilecek itiraz nedenlerinin bu üç sebeple sınırlı olduğunu, tarhiyatın esasına yönelik incelemenin ancak tarhiyata karşı açılacak davalarda yapılabileceğini belirtmiştir. Tarhiyat dava açılmaksızın kesinleşmişse, tarhiyatın hukuka aykırı olduğu iddiası ödeme emri aşamasında dinlenmez.

Vergi uyuşmazlıklarında ispat yükü kimde?

Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinin (B) bendine göre vergilendirmede vergiyi doğuran olayın ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyeti esastır ve bu mahiyet yemin hariç her türlü delille ispatlanabilir. İspat külfetinin yönünü belirleyen kural şudur: iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumu iddia eden taraf bunu ispatla yükümlüdür. Dolayısıyla vergi uyuşmazlıklarında olağandışılığı ileri süren idare bunu somut tespitle ortaya koymak zorundadır; buna karşılık istisna, muafiyet veya indirimden yararlandığını ileri süren mükellef şartların gerçekleştiğini ispatlamakla yükümlüdür.

İhtirazi kayıt beyannameye ne zaman konulmalıdır?

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu’nun 26.02.2025 tarihli kararına göre ihtirazi kaydın, kanuni beyanname verme süresi içinde verilen beyannameye konulması gerekir. Süresinde verilen beyannameye ihtirazi kayıt konulmaksızın vergi tahakkuk etmişse, sonradan ihtirazi kayıtla yeniden beyanname verilmesi dava hakkı vermez. Karar oyçokluğuyla verilmiş olup Danıştay Dokuzuncu Dairesi aksi yönde görüş bildirmiştir; ancak Kurul kararı bu yönde kesinleşmiştir.

Sonuç

Vergi uyuşmazlıkları tek bir usule tabi değildir; uyuşmazlığın doğduğu aşama, hangi mercie hangi sürede ve hangi iddiayla başvurulabileceğini belirler. Vergi uyuşmazlıkları için tarh aşamasında 30 gün, tahsilat aşamasında 15 gün, düzeltme yolunda ise zamanaşımı süresi geçerlidir ve bu yollar birbirinin yedeği değildir.

Vergi uyuşmazlıkları bakımından Danıştay içtihadının ortak yönü, yol seçiminin esasa ilişkin denetimin kapsamını belirlemesidir: düzeltme ve şikayet yolu yalnızca yorum gerektirmeyen açık hatalara, ödeme emri davası yalnızca üç sınırlı sebebe, beyana karşı dava ise yalnızca süresinde konulmuş ihtirazi kayda açıktır. Bu nedenle vergi uyuşmazlıkları bakımından belirleyici olan çoğu zaman iddianın gücü değil, iddianın doğru aşamada ileri sürülmüş olmasıdır. Vergi uyuşmazlıkları alanında yol seçimi, esasa ilişkin savunmanın kendisi kadar önemlidir. Anılan hükümlerin güncel metnine 213 sayılı Vergi Usul Kanunu üzerinden ulaşılabilir.