Resen Mükellefiyet Tesisi ve İptal Davası: Danıştay Kararları

Özetle: Resen mükellefiyet tesisi, işe başlamayı vergi dairesine bildirmeyen bir kişi hakkında idarenin yoklama ya da vergi incelemesiyle faaliyeti saptayarak mükellefiyeti kendiliğinden açmasıdır. İşlem kesin ve yürütülmesi zorunlu bir idari işlem olduğundan, tebliğinden itibaren 30 gün içinde vergi mahkemesinde iptal davasına konu edilebilir. Uyuşmazlığın kilit noktası neredeyse her zaman aynıdır: faaliyette devamlılık ve ticari organizasyon gerçekten var mı, yoksa idare tek bir işlemi ticari faaliyete mi dönüştürüyor?

Uygulamadaki tecrübelerimiz ışığında, bu işlemle karşılaşan kişilerin büyük bölümü kendisini “tüccar” saymayan kişilerdir: miras yoluyla ya da kat karşılığı sözleşmeyle edindiği birkaç daireyi satan mülk sahibi, sosyal medya hesabından gelir elde eden içerik üreticisi, site yönetimi, taşınmazını kiraya veren kurum. Vergi dairesi bir yoklama fişi ya da vergi inceleme raporu üzerine geriye dönük mükellefiyet açtığında, tek bir işlemle gelir vergisi, katma değer vergisi, geçici vergi, vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezaları aynı anda gündeme gelir.

Resen Mükellefiyet Tesisi Nedir ve Dayanağı Hangi Maddedir?

Vergi Usul Kanunu’nun 153. maddesi, vergiye tabi ticaret ve sanat erbabı, serbest meslek erbabı, kurumlar vergisi mükellefleri ile kolektif ve adi şirket ortaklarını işe başlamayı vergi dairesine bildirmekle yükümlü kılar. Kanun’un 168. maddesine göre gerçek kişilerde bu bildirim, işe başlama tarihinden itibaren on gün içinde yapılır.

İşe başlamanın ne zaman gerçekleştiği ise kişinin beyanına bırakılmamıştır. Kanun’un 154. maddesi tüccarlar için “bir iş yeri açmak”, “iş yeri açılmamış olsa bile ticaret siciline veya mesleki bir teşekkülle kaydolunmak” hâllerini işe başlama belirtisi sayar ve iş yeri açmayı şöyle tanımlar: “belli bir yerde bilfiil ticari veya sınai faaliyete geçmek demektir. Bir yerin ne maksatla olursa olsun sadece tutulmuş olması veya içinde tertibat ve tesisat yapılmakta bulunması iş yerinin açıldığını göstermez”. 155. madde ise serbest meslek erbabı için muayenehane açmak, tabela asmak, sürekli mesleki faaliyet ilanı yapmak gibi belirtileri sayar.

Bu bildirim yapılmamışsa idare, faaliyetin varlığını tespit ettiği anda mükellefiyeti kendiliğinden açar. Resen mükellefiyet tesisi denilen işlem budur. Vergi Usul Kanunu’nun tam metnine mevzuat.gov.tr üzerinden ulaşılabilir.

Dikkat edilmesi gereken nokta şudur: resen mükellefiyet tesisi bir ceza değil, bir tespit işlemidir. İdare, kişinin iradesine bakmaksızın kanunun aradığı fiilî durumun gerçekleştiğini saptar. Bu nedenle davada “mükellef olmak istemedim” savunması sonuç doğurmaz; tartışılması gereken, kanunun aradığı unsurların gerçekten oluşup oluşmadığıdır.

Resen Mükellefiyet Tesisi Hangi Faaliyetlerde Sık Karşımıza Çıkıyor?

Büroya yansıyan dosyalarda resen mükellefiyet tesisi işlemleri belirli faaliyet kümelerinde yoğunlaşmaktadır.

Taşınmaz alım satımı ve kat karşılığı inşaat. Miras ya da kat karşılığı sözleşme yoluyla edinilen birden fazla bağımsız bölümün aynı yıl içinde satılması, resen mükellefiyet tesisi bakımından en sık görülen sebeptir.

İnternet ve sosyal medya üzerinden yapılan satışlar. Sanal pazaryeri, sosyal medya hesabı veya kargo verileri üzerinden süreklilik saptandığında resen mükellefiyet tesisi gündeme gelir. Bu alandaki ceza tablosunu internet üzerinden kayıt dışı satışlar ve vergi cezaları yazımızda ele almıştık.

Kiralama faaliyetleri. Gayrimenkul sermaye iradı olarak beyan edilen kira gelirinin ticari kazanç sayılması hâlinde, iktisadi işletme adına resen mükellefiyet tesisi yoluna gidilmektedir.

Ücret ödemesi yapan tüzel kişilikler ve topluluklar. Site yönetimi, kooperatif ve benzeri yapıların personel çalıştırdığının saptanması üzerine gelir (stopaj) vergisi yönünden resen mükellefiyet tesisi işlemi kurulmaktadır.

Resen Mükellefiyet Tesisi ile Resen Vergi Tarhı Aynı Şey midir?

Hayır ve bu ayrım davanın kurgusunu doğrudan etkiler. Resen mükellefiyet tesisi, kişinin mükellef sıfatını doğuran idari işlemdir. Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinde düzenlenen resen vergi tarhı ise matrahın belirlenme yöntemidir; madde bunu “vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması” şeklinde tanımlar.

Pratik sonucu şudur: mükellefiyet tesisi işlemi iptal edilirse, o mükellefiyete dayanılarak yapılan tarhiyatın hukuki dayanağı da ortadan kalkar. Nitekim Danıştay Üçüncü Dairesi 08/11/2022 tarihli ve E:2020/1062, K:2022/4284 sayılı kararında, gayrimenkul satışlarının ticari kazanç sayılamayacağı gerekçesiyle gelir vergisi mükellefiyetinin iptal edildiği bir olayda, buna bağlı katma değer vergisi tarhiyatının da kaldırılması yolundaki mahkeme kararını onamıştır.

İdare Resen Mükellefiyet Tesisi İçin Hangi Tespitleri Yapıyor?

Resen mükellefiyet tesisi işleminde vergi dairesinin dayandığı delil kaynakları birbirinden bağımsız olarak sıralanabilir.

Birincisi yoklamadır. Adreste fiilen faaliyet bulunup bulunmadığı, tabela, stok, personel ve cihaz durumu yoklama fişine bağlanır. Yoklama fişindeki tespitlerin somut ve denetlenebilir olması, davada en çok tartışılan konudur. Ayrıntı için vergi dairesi yoklama işlemleri yazımıza bakılabilir.

İkincisi tapu ve sicil verileridir. Aynı takvim yılı içinde birden fazla taşınmaz satışı, arsanın parsellenerek satılması ya da kat karşılığı sözleşme kapsamında edinilen bağımsız bölümlerin elden çıkarılması, idarece “muamelede çokluk” ölçütü kapsamında değerlendirilir.

Üçüncüsü banka ve ödeme sistemi hareketleridir. POS cirosu, sürekli tekrarlanan havale ve sanal pazaryeri tahsilatları, faaliyetin devamlılığına karine sayılır.

Dördüncüsü elektronik ticaret bildirimleridir. Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 257. maddesinin birinci fıkrasının (7) numaralı bendi, 28/7/2024 tarihli ve 7524 sayılı Kanun’la genişletilerek elektronik ticaret aracı hizmet sağlayıcıları, erişim, içerik ve yer sağlayıcıları ile sosyal ağ sağlayıcılarını da bildirim yükümlülüğü kapsamına almıştır. Bu bildirimler, resen mükellefiyet tesisi işlemlerinde idarenin elindeki en güçlü veri kaynağı hâline gelmiştir.

Geriye Dönük Mükellefiyet Tesisi Kaç Yıl Geriye Gidebilir?

Geriye dönük resen mükellefiyet tesisinin sınırını tarh zamanaşımı çizer. Vergi Usul Kanunu’nun 114. maddesi “Vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlıyarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmiyen vergiler zamanaşımına uğrar” hükmünü taşır. Kanun’un 138. maddesi de incelemenin, neticesi alınmamış hesap dönemi dâhil olmak üzere tarh zamanaşımı süresi sonuna kadar her zaman yapılabileceğini düzenler.

Buna karşılık 114. maddenin ikinci fıkrası uyarınca matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulması zamanaşımını durdurur; ancak işlemeyen süre her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamaz. Resen mükellefiyet tesisi dosyalarında takdir komisyonuna sevk tarihinin ve komisyon kararının vergi dairesine tevdi tarihinin ayrıca incelenmesi gerekir; sevk işlemi zamanaşımını uzatmak amacıyla yapılmışsa bu husus dava dilekçesinde ileri sürülebilir.

Resen Mükellefiyet Tesisi Sonrası Hangi Vergi ve Cezalar Çıkıyor?

Resen mükellefiyet tesisi sonrasında ortaya çıkan mali tablo, kişinin beklediğinden ağır olur. Kalemler ayrı ayrı ele alınmalıdır.

Gelir veya kurumlar vergisi ile geçici vergi. Beyanname verilmediği için matrah, Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesi uyarınca resen takdir edilir; 30. maddenin (1) numaralı bendi “vergi beyannamesi kanuni süresi geçtiği halde verilmemişse” resen takdir sebebini zaten oluşturur.

Katma değer vergisi. Ticari faaliyet kabul edilen işlemler için dönemler itibarıyla ayrıca katma değer vergisi tarh edilir. Yukarıda anılan D3 kararında uyuşmazlık tam olarak buradan doğmuştu.

Vergi ziyaı cezası ve 2024 tarihli yüzde elli artırım. Vergi Usul Kanunu’nun 344. maddesi uyarınca ceza kural olarak ziyaa uğratılan verginin bir katıdır; ziyaa 359. maddedeki fiillerle sebebiyet verilmişse üç kat uygulanır. Bu konuda ayrıntı için vergi ziyaı cezası yazımıza bakılabilir. Asıl belirleyici değişiklik, 28/7/2024 tarihli ve 7524 sayılı Kanun’un 9. maddesiyle 344. maddeye eklenen fıkradır:

Bu fıkra doğrudan resen mükellefiyet tesisi hâllerini hedefler: artırım, bir kat olarak kesilecek cezayı 1,5 kata, 359. maddedeki fiiller nedeniyle üç kat olarak kesilecek cezayı 4,5 kata çıkarır. Hüküm ayrıca aynı vergi türü ve dönemine ilişkin sonraki tarhiyatlara da yayılır.

Burada iki denetim noktası vardır. Birincisi, artırım hükmü mükellef aleyhine olduğundan yürürlük tarihinden önceki vergilendirme dönemlerine uygulanamaz; resen mükellefiyet tesisi geriye dönük yapıldığında idarenin hangi dönemlere artırım tatbik ettiği ihbarname üzerinden tek tek denetlenmelidir. İkincisi, artırımın uygulanabilmesi için faaliyetin “vergi dairesinin ıttılaı dışında” yürütülmüş olması gerekir; mükellefiyeti zaten bulunan ancak bir kısım hasılatını beyan dışı bırakan mükellef bakımından bu koşulun gerçekleşip gerçekleşmediği tartışmalıdır.

Usulsüzlük cezası. Vergi Usul Kanunu’nun 352. maddesinin I. derece usulsüzlükler başlıklı (7) numaralı bendi “İşe başlamanın zamanında bildirilmemesi” fiilini düzenler. Aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca “Usulsüzlük fiili re’sen takdiri gerektirirse, bağlı 1 sayılı cetvelde yazılı cezalar iki kat olarak kesilir”. Kanun’a bağlı 1 sayılı cetvelde 1/1/2026’dan geçerli olmak üzere (588 Sıra No.lu VUK Genel Tebliği, RG 30/12/2025-33124 5. Mükerrer) I. derece usulsüzlük cezası sermaye şirketlerinde 35.000 TL, sermaye şirketi dışındaki birinci sınıf tüccar ve serbest meslek erbabında 17.000 TL, ikinci sınıf tüccarlarda 8.700 TL olarak belirlenmiştir.

Geriye Dönük Mükellefiyette Özel Usulsüzlük Cezası Kesilebilir mi?

Bu, resen mükellefiyet tesisi uyuşmazlıklarının en verimli savunma başlıklarından biridir ve Danıştay’ın tutumu nettir.

Bu Konuda Hangi Uyuşmazlıklar Çıkıyor?

Resen mükellefiyet tesisi davalarında tartışma, neredeyse istisnasız olarak birkaç başlıkta yoğunlaşır.

Birincisi devamlılık unsurudur. Gelir Vergisi Kanunu’nun 37. maddesinin ikinci fıkrasının (4) numaralı bendi, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların kazancını ticari kazanç sayar. Danıştay, tek bir işlemin ticari faaliyete dönüştürülemeyeceğini istikrarlı biçimde vurgular. Konunun ayrıntısı için GVK madde 37 ticari kazancın tarifi yazımıza bakılabilir.

İkincisi ticari organizasyonun varlığıdır. Sermaye ve emek birleşimine dayanan, süreklilik gösteren bir organizasyon yoksa, elde edilen kazanç değer artışı kazancı ya da gayrimenkul sermaye iradı olarak vergilendirilir; ticari kazanç sayılamaz.

Üçüncüsü kazanç sağlama amacıdır. Site yönetimi, kooperatif veya belediye gibi yapıların faaliyeti kâr amacı taşımıyorsa, salt tekrarlanıyor olması ticari faaliyet sonucunu doğurmaz.

Dördüncüsü vergi inceleme raporunun somutluğudur. Mükellefiyet tesisi için gerekli bütün koşulların oluştuğunu somut olarak ortaya koymayan, varsayıma dayanan rapor işlemi ayakta tutmaya yetmez.

Beşincisi ihbarnamenin şeklidir. Vergi Usul Kanunu’nun 35. maddesi, ihbarnamede resen tarhı gerektiren sebeplerin kısa ve açık bir ifadeyle gösterilmesini ve takdir komisyonu kararı ile resen takdiri gerektiren inceleme raporunun birer suretinin ihbarnameye eklenmesini zorunlu kılar.

Danıştay Resen Mükellefiyet Tesisini Hangi Hâllerde İptal Ediyor?

Resen mükellefiyet tesisi işlemlerinin iptaline ilişkin aşağıdaki kararlar, tam metinleri incelenerek künyeleriyle birlikte verilmiştir.

Buna karşılık her dava mükellef lehine sonuçlanmaz; okurun riski gerçekçi görmesi için aksi yöndeki bir kararı da aktarmak gerekir.

İdarenin Görüşü: GİB Özelgeleri Ne Diyor?

Mükellef günlük hayatta önce idarenin görüşüyle karşılaştığından, özelgelerin ayrıca değerlendirilmesi gerekir.

Özelgenin sınırı hatırda tutulmalıdır: özelge, Vergi Usul Kanunu’nun 413. maddesine dayanılarak yalnızca talep edene ve o somut olaya ilişkin verilen görüştür; kanun hükmü değildir. Buna karşılık özelgeye uygun işlem yapılması hâlinde vergi cezası kesilmez ve gecikme faizi hesaplanmaz.

Resen Mükellefiyet Tesisine Karşı Dava Nasıl Açılır?

Resen mükellefiyet tesisi işleminin tebliğinden itibaren yol haritası adım adım işletilmelidir.

Birincisi süredir. İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesi uyarınca vergi mahkemelerinde dava açma süresi 30 gündür. Mükellefiyet tesisi işlemi ile tarhiyat ve ceza ihbarnameleri ayrı tarihlerde tebliğ edilebildiğinden, süre her işlem için bağımsız işler; mükellefiyet işlemine süresinde dava açılmaması sonraki tarhiyat davasını zayıflatır.

İkincisi işlemin dava edilebilirliğidir. Mükellefiyet tesisi, hukuki durumda değişiklik yaratan kesin ve yürütülmesi zorunlu bir idari işlemdir; yukarıda anılan kararların tamamında işlem bağımsız olarak iptal davasına konu edilmiş ve mahkemelerce esastan incelenmiştir.

Üçüncüsü yürütmenin durdurulması talebidir. İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 27. maddesi çerçevesinde talep edilir. Vergi Usul Kanunu’nun 112. maddesinin (3) numaralı fıkrası, dava açılması nedeniyle tahsili duran vergi ve cezaların, mükellef isterse yargılama sırasında da kısmen veya tamamen ödenebileceğini düzenler.

Dördüncüsü ihtirazi kayıtla beyandır. Mükellefiyet açıldıktan sonra beyanname vermek zorunda kalan kişi, beyannameyi ihtirazi kayıt koyarak verip tahakkuka karşı dava açabilir. VDDK’nın E:2021/55, K:2021/1261 sayılı kararına konu olayda izlenen yol budur: davacı hem mükellefiyet işleminin iptalini istemiş, hem ihtirazi kayıtla verdiği muhtasar beyannameler üzerine tahakkuk eden vergileri dava etmiştir.

Beşincisi düzeltme yoludur. Vergi Usul Kanunu’nun 118. maddesinin (2) numaralı bendi “Mükellefiyette hata: Açık olarak vergiye tabi olmıyan veya vergiden muaf bulunan kimselerden vergi istenmesi veya alınmasıdır” hükmünü taşır. Hata açık ve tartışmasızsa düzeltme talebi gündeme gelebilir; ancak devamlılık ve ticari organizasyon tartışması hukuki yorum gerektirdiğinden çoğu olayda vergi hatası kapsamında değerlendirilmez ve resen mükellefiyet tesisi işlemine karşı asıl yol dava açmaktır.

Altıncısı kanun yollarıdır. İstinaf ve temyiz başvuru süresi İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45 ve 46. maddeleri uyarınca 30 gündür. Parasal sınırlar sabit değildir; Kanun’un Ek 1. maddesi uyarınca her takvim yılı başında yeniden değerleme oranında artırılır. 2025 yılı yeniden değerleme oranının %25,49 olarak belirlenmesi (585 Sıra No.lu VUK Genel Tebliği, RG 27/11/2025-33090) sonucunda 2026 yılında istinaf kesinlik sınırı 55.000 TL, temyiz sınırı 1.660.000 TL olarak uygulanmaktadır.

Resen Mükellefiyet Tesisi ile Resen Terk ve VUK 153/A Arasındaki Fark Nedir?

Bu üç kurum sık karıştırılır; oysa yönleri birbirinin tersidir.

Resen mükellefiyet tesisi, mükellefiyetin idarece açılmasıdır. Dayanağı Vergi Usul Kanunu’nun 153 ve devamı maddeleridir.

Mükellefiyetin idarece terkini, yani resen terk, mükellefiyetin kapatılmasıdır. Vergi Usul Kanunu’nun 160. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, işi bıraktığı tespit edilen veya yapılan araştırma ve yoklamalar sonucunda bilinen adreslerinde bulunamayan mükellef işi bırakmış addolunur ve kaydı terkin edilir. 160/A maddesi ise sahte belge düzenleme riski yüksek görülen mükellefler için analiz ve değerlendirme sonucuna bağlı terkini düzenler.

VUK 153/A teminat uygulaması ise terkinden sonra yeniden mükellefiyet tesisini teminat şartına bağlar. Madde, münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiği raporla tespit edilip kaydı terkin edilenlerin yeniden işe başlama bildiriminde bulunması hâlinde, mükellefiyet tesis edilebilmesi için tüm vergi borçlarının ödenmiş ve belirli tutarda teminat verilmiş olmasını şart koşar.

Kısaca: resen mükellefiyet tesisi kişiyi mükellef yapar, resen terk mükellef olmaktan çıkarır, 153/A ise yeniden mükellef olmayı zorlaştırır. Karşılaşılan işlemin hangisi olduğu, dava dilekçesinin hukuki dayanağını tümüyle değiştirir.

Sık Sorulan Sorular

Resen mükellefiyet tesisi ne demektir?

Resen mükellefiyet tesisi, işe başlamayı Vergi Usul Kanunu’nun 153. maddesi uyarınca vergi dairesine bildirmemiş bir kişi hakkında, idarenin yoklama veya vergi incelemesiyle vergiye tabi faaliyeti tespit ederek mükellefiyeti kendiliğinden ve çoğu zaman faaliyete başlama tarihinden geçerli olacak şekilde açmasıdır. Bu işlem kesin ve yürütülmesi zorunlu bir idari işlem olduğundan tek başına iptal davasına konu edilebilir.

Resen mükellefiyet tesisi işlemine karşı dava açma süresi kaç gündür?

İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesi uyarınca vergi mahkemelerinde dava açma süresi tebliğ tarihinden itibaren 30 gündür. Mükellefiyet tesisi işlemi ile buna dayanılarak çıkarılan tarhiyat ve ceza ihbarnameleri farklı tarihlerde tebliğ edilebildiğinden, her biri için süre ayrı ayrı işler.

Vergi dairesi kaç yıl geriye dönük mükellefiyet açabilir?

Vergi Usul Kanunu’nun 114. maddesine göre vergi alacağının doğduğu takvim yılını izleyen yılın başından itibaren beş yıl içinde tarh ve tebliğ edilmeyen vergiler zamanaşımına uğrar. Uygulamada geriye dönük mükellefiyet bu beş yıllık tarh zamanaşımı süresiyle sınırlı olarak açılır; zamanaşımına uğramış dönemler için vergi tarh edilemez.

Mükellefiyet tesis ettirmeden faaliyette bulunmanın cezası artırıldı mı?

Evet. 28/7/2024 tarihli ve 7524 sayılı Kanun’un 9. maddesiyle Vergi Usul Kanunu’nun 344. maddesine eklenen fıkra uyarınca, mükellefiyet tesis ettirilmesi gerektiği hâlde vergi dairesinin bilgisi dışında ticari, zirai veya mesleki faaliyette bulunmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verilmesi durumunda vergi ziyaı cezası yüzde elli artırımlı uygulanır. Artırım, aynı vergi türü ve dönemine ilişkin sonraki tarhiyatlarda da tatbik edilir.

Geriye dönük mükellefiyet tesisinde elektronik beyanname vermediğim için özel usulsüzlük cezası kesilebilir mi?

Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 24/01/2024 tarihli ve E:2022/712, K:2024/11 sayılı kararına göre kesilemez. Kurul, faaliyeti sonradan saptanarak adına geçmişe yönelik mükellefiyet açılan kişinin, işe başlama tarihi ile mükellefiyetin tesis edildiği tarih arasındaki dönemlerde elektronik ortamda beyanname vermesinin hukuken ve fiilen mümkün olmadığını belirtmiştir.

Sonuç

Resen mükellefiyet tesisi, tek bir idari işlem gibi görünmesine rağmen arkasında gelir veya kurumlar vergisi, katma değer vergisi, geçici vergi, vergi ziyaı cezası ve usulsüzlük cezalarından oluşan bir zincir taşır. 7524 sayılı Kanun’la Vergi Usul Kanunu’nun 344. maddesine eklenen yüzde elli artırım hükmü, mükellefiyet tesis ettirmeden faaliyette bulunma hâlini belirgin biçimde ağırlaştırmıştır.

Buna karşılık Danıştay içtihadı, devamlılık ve ticari organizasyon unsurları somut olarak ortaya konulmadan yapılan mükellefiyet tesisi işlemlerini istikrarlı biçimde iptal etmektedir. İşlemin tebliğinden itibaren 30 günlük dava açma süresinin kaçırılmaması, vergi inceleme raporundaki tespitlerin somutluğunun tartışılması ve geçmişe yönelik dönemler için kesilen özel usulsüzlük cezalarının VDDK’nın E:2022/712, K:2024/11 sayılı kararı ışığında ayrıca değerlendirilmesi, uyuşmazlığın seyrini belirleyen başlıklardır.